تبليغاتX
سکوت تنهایی


سکوت تنهایی

درد و دل
Yahoo
آرشيو
دوستان عاشق
موضوعات
آمار وب
طراح قالب:
لوگوي وب
لوگو دوستان
كدهاي جاوا
از تو می نویسم

 از این متن خیلی خوشم اومد نوشتم  چون احساس می کنم خیلی با محتواست.

دارم از تو می نویسم
تو که چند روزه نگات سنگین شده
غصه های دل من برات تکراری شده

یادمه یه روز شدی محرم رازم
اومدی بر سر راهم

گفتی من سنگ صبورت
بگو هر چی درد مونده توی جونت

راستی راستی تو همون سنگ صبوری؟!
اونکه جون میداد به روحم؟!
امید تازه میداد به فکر و جونم؟!
راستی راستی تو همون سنگ صبوری؟!
تو که چند روزه نگات سنگین شده؟!

یادمه روز اوّل که نگاهت به نگاه من گره خورد
یه دفعه شعله خاموش دلم باز دوباره روشن شد

آروم آروم اومدی تو قلب من
خونه کردی میون دل من

شدی اون مرغ سحر تو شب تاریک خیالم

صد طناب آرزو
آرزوی داشتن یه همدمی
همدم پاک و ساده ای
به در خونه ی دل بستم و بافتم

یادمه به من میگفتی
که فقط تو "جونمی"
"دوستم داری"
"می خوای بیای به دیدنم"
"ندیده عاشقم شدی"

ولی افسوس
نمی دونم چرا یهو عوض شدی؟!
تو که تنها محرم رازم بودی
یهو بی وفا شدی
غریب ناشناس شدی

اومدی یه روز و گفتی:

"که دیگه دوسِت ندارم
دیگه نیستی امید و آرزویم
تو یه دندون لقی
باید کشیدِت
تا نباشی دیگه آزار وجودم
باید بدونی
اونیکه من میخوام، یه عمره دنبالش میگردم، تو نیستی"

می دونی
خیلی آسون همه حرفاتو زدی
ندونستی که شکست این دل من
له شدش غرور من

ابر اندوه به دلم سایه کشید
اشک غصه به چشَم سرمه کشید

من و تنهایی و شبهای دراز
من و اندوه دل و راز و نیاز

راستی راستی تو همون سنگ صبوری؟!
تو که چند روزه نگات سنگین شده؟!
من نفهمیدم که راستی راستی تو کی هستی؟ کجا هستی؟
ولی
دوست دارم اگه روزی اومدی به دیدنم
بهت بگم:

من نمی دونم رنگ دلم چه رنگیه؟ سیاهیه، سفیدیه؟
ولی
میدونم رنگ تپشهاش واسه خاطرات تو بوده

من نمی دونم که عشق چیه؟ عاشق کیه؟ حیا چیه؟ بی حیا کیه؟
ولی
میدونم شوری اشک چشمام واسه دوری از تو بوده

من نمی دونم کی میمیرم؟ کجا و چه جوری باید تو خاک بمونم؟
ولی
میدونم خوبه یه روزی با دست تو به زیر خاک عشق بپوسم

دارم از تو می نویسم
تو که چند روزه نگات سنگین شده
غصه های دل من برات تکراری شده

اگه دوست داشتی بگو بازم بگم
که هنوز دوسِت دارم
تو قلبمی
برای خوشبختیتم دعا کنم .


نويسنده: تنهای تنها مورخ: پنجشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1385 در ساعت: 15:48
|+|
تنهایی
من این متن رو به خاطر آقا مازیار تو وبلاگم می زارم چون خیلی دوستش داره چون تنهاست منم این متن و دوست دارم چون غم رو دوست دارم.

دلم براي تنهايي ميسوزد چرا هيچکس او را دوست ندارد مگر او چه گناهي کرده که تنها شده

جرم تنهايي چيست که هيچکس او را نميخواهد ديشب تنهايي از اتاقم گذشت دنبالش دويدم ولي

او رفته بود.تنهاي تنها نيمه شب او را مرده کنار حوض خانه پيدا کردم از گريه چشمانش قرمز

بود برايش گريستم آخر او از تنهايي مرده بود تنهايي مردو من تنها تر شدم....


نويسنده: تنهای تنها مورخ: شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1385 در ساعت: 16:27
|+|
باور کن.....

بگذار تا باور كنم زندگي بار دگر در رگهاي

منجمد زمان جريان يافته است.. بهار من بيا و دست مرا بگير و با

خود ببر به دشت سرخ شقايق ها... بگذار تا باور كنم تا شقايق هست

 زندگي بايد كرد چه روزها كه با شتاب دفتر روزگار را ورق زدم و به

 شوق آمدنت در هر كوي و برزن به دنبال نشاني از حضور سبزت

 بودم... بهار زيباي من زودتر بيا شايد كه اين بار آمدنت برايم رنگ

و بويي ديگر داشته باشد... شايد كه با آمدنت نهال كوچك عشق من

شكوفا شود و براي فصلي نو در زندگي ام بارور شود..


نويسنده: تنهای تنها مورخ: یکشنبه هفدهم اردیبهشت 1385 در ساعت: 16:11
|+|
نفرین به عشق....

شهر عشق سرابی بیش نبود و برای من تنها قلبی شکسته ماند و دیگر هیچ... عشق جرم نیست ولی مجازات سنگینی داره... مثل پر شاپرک که اگه دست آدما بهش بخوره شاپرک می میره... عشق رو هم باید از دور نیگا کرد ... وگرنه نه جایی واسه موندن تو می مونه نه جایی واسه رفتن اون.


نويسنده: تنهای تنها مورخ: چهارشنبه سیزدهم اردیبهشت 1385 در ساعت: 16:51
|+|
مبارزه با بد حجابی

نظر شما در این مورد چیه ؟ باید با بد حجابی مبارزه کرد ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟


نويسنده: تنهای تنها مورخ: یکشنبه دهم اردیبهشت 1385 در ساعت: 8:5
|+|
مبارزه با بد حجابی

نويسنده: تنهای تنها مورخ: یکشنبه دهم اردیبهشت 1385 در ساعت: 8:3
|+|
زندگی.....

نويسنده: تنهای تنها مورخ: سه شنبه پنجم اردیبهشت 1385 در ساعت: 11:21
|+|
وداع

 

   

میروم خسته وافســرده وزار

                                                               سوی منزلــــگه و یرانــــه خویش

   به خدا می برم از شهر شما

                                                                دل شـــور یده و دیـــوانه خویش

  می برم تا که در آن نقطـه دور

                                                                شستشو یش دهم از لکه عشق

  ز ین همه خواهش بیجا و تباه

                                                                می برم تا ز تـــو دورش ســــازم

  ز تو ای جلــــــوه امیـــــد محــال

                                                               می برم زنــــده به گـــورش سازم

  تا از این پـــس نکند یاد وصــــال

                                                                نالــــه میر یزد می رقصـــد اشک

   آه بگــــذار که بگــــر یزم مـــــن

                                                               از تو ای چشــــمه جوشان گنـــاه

   شاید آن بــه که بپرهیـــــزم من

                                                               به خــدا غنــــچه شــــــادی بودم

   دست عشق آمدو از شاخم چید

                                                               شعـــله آه شدم صــــد افسوس

    که لبــــم باز بر آن لــــب نرسید

                                                               عاقبت بنـــــد سفر پایـــــم بست

    میروم خنده به لب خونیــن دل

                                                              میروم از دل مــــن دســــــت بدار

    ای امیـــــد عبس بی حاصــل

این شعر از فروغ فرخزاد بود که امیدوارم خوشتون اومده باشه اما این چند بیت ز یر رو خودم بهش اضافه می کنم.

         میروم تا که تو راحت باشی

                                                                                          میروم تاکه نبینم غم تو

       میروم اما دعای من همره تو

                                                                                              تا ابد در کنارت خواهد ماند

     تا ابد قلب من به یاد تو و

                                                                                            اشک در چشمانم خواهد ماند.


نويسنده: تنهای تنها مورخ: سه شنبه پنجم اردیبهشت 1385 در ساعت: 11:1
|+|
اگه دوستش داری پس.....

عاشق واقعی کسی است که معشوق خود را آزاد می گذارد تا خودش باشد. در عشق اجباری نيست.

عشق يعنی امکان انتخاب به معشوق دادن. برای آنکه کسی يا چيزی را بدست آوری٬ رهايش کن...

 

عاشقي هميشه وصل نيست

اصلا وصل نيست

عاشقي اينه كه

از معشوق دور باشي

از دلتنگي ناله و زاري كني.

 

هميشه غمگين ترين و رنج آورترين لحظات زندگي انسان توسط همان

كسي ساخته مي شود كه شيرين ترين و به ياد ماندني ترين لحظات را

براي انسان ساخته است.

 


نويسنده: تنهای تنها مورخ: شنبه دوم اردیبهشت 1385 در ساعت: 16:21
|+|

Copy Right By: Http://J28.Blogfa.Com
Sponsored By: Masoud Rezaie