من به دستاي نگاهت دل خود رو مي سپارم ...................

                                 ................... هستيم يه قلب پاکه که برات هديه ميارم

واسه ما فرقي نداره که چقدر فاصله داريم ...................

                                                 ................... هر جاي دنيا که باشيم واسه هم پر در مياريم

ميدونم با گوش جونت ميشنوي ترانه هامو ...................

                                                 ................... ميون اين همه فرياد ميشناسي رنگ صدامو

دل من قد يه دريا اما واسه تو يه برکه ...................

                        ................... تو برام آب حياتي بي تو بودن مث مرگه 

 
توي آسمون رويام تو پري شهر نوري ...................

                                                     ................... توعزيزترين ستاره از يه کهکشون دوري

تو برام رنگ خيالي توي بيرحمي دنيا ...................

                                                                ................... مثل آسمون رويا آبي قشنگ دريا

 *  ..........  *

*

آری آغاز ... ، 

                 دوست داشتن است 
                               گرچه پایان راه نا پیداست     

                     من به پایان دگر نیندیشم

 که همین دوست داشتن زیباست.

من خودم از خوندن اين شعر خيلي لذت ميبرم
هر کي از اين شعر خوشش اومد... نظر بده.

 
با غروب اين دل گرفته ، مرا
مي رساند به دامن دريا